Dit was de bedoeling van de Destiny, vanaf het moment dat hij het Zonnestelsel in ging.
Dat schip is de beste kans die we hebben, om thuis te komen.
Zijn we klaar?
Wij zullen nooit klaar zijn.
U had hem niet moeten achterlaten op de Planeet.
Denk je dat ik dat niet weet?
Iedereen denkt dat we veilig zijn.
Ze denken dat ze ons niet meer zullen vinden.
Waarom heb je een van onze mensen gevangen genomen?
We zijn niet veilig, of wel? - Ze komen.
Wie komen er?
De Luciaanse Alliantie, ze komen de Destiny innemen.
Dit gaat maar op één manier aflopen, als we wachten.
Ik lever dit schip niet uit.
Hebben ze deze Planeet feitelijk gebouwd?
Dat zou ze tot de nummer één geavanceerde civilisatie aller tijden maken.
Sommige van de mensen hebben besloten dat ze achter willen blijven op de Planeet.
Wie deze Planeet ook gecreëerd hebben,
zullen voor ons zorgen, zij zijn de beste kans om thuis te komen.
Ik laat de beschadigde Shuttle achter,
jullie kunnen hem gebruiken voor onderdak en energie,
al het militaire personeel gaat met mij terug.
Mijn huid verandert, hij is ruw en hij groeit.
Onze baby leeft nog.
Alleen maar omdat je wilt dat iets waar is, betekent het nog niet, dat het zo is, T.J.
Hmm, er is niet veel te zien, hè?
Wel...wel, dat hangt er vanaf wat je ziet.
Ik zie een teken van intelligentie dat er onmogelijk geweest kan zijn,
volgens welke bekende beschrijving van het Universum dan ook, en toch...is het er.
Ik zie het grootste mysterie aller tijden.
Werkelijk?
Luister, als je dat ding niet kunt maken, dan weet ik niet, wat we hier komen doen.
Rustig, maar.
Oké, ik heb het nu voor elkaar.
Wat? - Niets, proost!
Brody, het lijkt erop dat we zojuist uit SDL zijn gekomen, wat is er aan de hand?
Eh, dit is Volker, Brody moest de distilleerderij herstellen,
dus we hebben van dienst geruild, ik weet dat u dat niet leuk vindt.
Interesseert me niet, spreek.
Oké, goed, er verschijnen een aantal Poortadressen...
Jeminee, ziet u dat?
Ja, ik zie het.
Hij lijkt op onze Shuttle. - Ja, dat klopt.
Rush, dit is Young, kom naar de brug, nu!
Wat doet hij?
Niets, hij past zich aan, aan onze snelheid, aan de rechterkant.
Waar is dat ding vandaan gekomen? - Ik weet het niet.
Hij was er van het ene op het andere moment.
Wat is er gebeurd?
Hij kwam gewoon uit het niets.
Is dat de Shuttle? - Ja, dat schijnt zo.
Nee, ik was niet aan het drinken, ik was...hem aan het repareren.
Hallo?
Kan iemand me horen?
Hallo?
Dat klinkt naar Caine.
Caine klinkt veel monotoner. - Hij is ook in een andere Melkweg.
Hallo, dit is Robert Caine. Ehm...we kunnen de Destiny zien.
Wat moeten we doen?
"Hoe?"
Dit is Kolonel Young,
voor zover we weten zijn Dr. Caine en een aantal
andere mensen op een Planeet, duizenden lichtjaren ver weg.
En voor zover wij het ons herinneren, Kolonel,
waren we daar, toen we gingen slapen, gisteravond.
Luister, de Shuttle die we achterlieten was niet in staat de atmosfeer te verlaten,
laat staan, tussen Melkwegen te vliegen.
Dat begrijpen we, Dr. Rush, maar we zijn hier.
De anderen zijn bij je? - Ja, wij allemaal.
Wat mij terug brengt bij, "hoe?"
Eerlijk gezegd?
Ik heb geen idee.
Vertaling en ondertiteling: "TheThom".
Luitenant Scott, kom naar de brug. - Ja, Sir.
Hoe hebben ze kunnen weten wanneer, of waar we uit SDL zouden komen?
Of, wat dat betreft, ze precies bij ons langszij brengen, dit is onmogelijk.
Toch zijn ze er. - Als ze het zijn.
Dat is een gerechtvaardigde vraag.
Denk je dat we elektronisch de stem die we uit de Shuttle krijgen, kunnen vergelijken,
met een oude Kino opname van Caine?
Oké, geloof me, die Buitenaardsen "bouwden" een Planeet vanuit niets,
en kunnen gewoon een Shuttle tussen Melkwegen heen en weer gooien.
Ik weet vrij zeker, dat ze Caine kunnen imiteren, als ze dat zouden willen.
Boone kon Caine goed imiteren. - Ik dacht dat het andersom was.
Wat dan? Geloven we ze op hun woord?
Dat ze zijn, wie ze zeggen dat ze zijn, en de mogelijkheid negeren,
dat dit een kunstgreep kan zijn, om voorbij onze verdediging te komen?
Zoals een "Trojaans Paard"?
Het punt is, bij Buitenaardsen die dit kunnen...is een verdediging betekenisloos.
Ik zou het niet erg vinden als we weer een functionerende Shuttle hadden.
Ja, zo is dat.
Ik stel voor, dat we ze uitnodigen aan boord te komen, en elke voorzorgsmaatregel nemen.
Sorry voor de vertraging, Dr. Caine, ik heb Luitenant Scott gevraagd om te komen,
en u te helpen met de aanlegprocedure.
Ik rijd zelfs geen auto.
Precies, wat een "Trojaan" zou zeggen.
De kerels in het paard waren Grieken.
Waarom heet het dan een "Trojaans Paard"?
Omdat ze van Troje kwamen...
Zijn jullie klaar?
Geen zorgen, Dr. Caine, we doen het rustig aan.
Dit is Greer, we zijn klaar, en staan paraat.
Ik ben op weg.
Zijn ze het?
Ik liep net Eli tegen het lijf.
Eli heeft een grote mond, je hoeft niet hier te zijn.
Probeer me maar tegen te houden.
Luister naar me, T.J., ik weet waar je aan denkt.
Je had het me moeten vertellen...
Wat je ervoer, was een simulatie, dat weten we.
Nee, jij weet dat.
Luister, ik zeg alleen, als zij onze mensen naar ons terug kunnen sturen,
denk je dan niet, dat het mogelijk is dat zij onze dochter konden redden?
Niemand zei wat van een kind.
Ik wil niet dat je jezelf wat wijsmaakt.
Ik moet het weten.
Goed, Dr. Caine, wat we nu willen is één korte stoot,
van de voorwaartse manoeuvreer raketten, alleen om hem neer te zetten,
en we zijn thuis.
Alleen maar een "kus", nu.
Mooi, goed werk...je hebt het voor elkaar.
Ik kan u vastklampen van hieruit, sta klaar om uit te stappen.
De aanlegklampen zijn geplaatst, Sir.
Dank je, Luitenant.
Kolonel Young,dit moet voor u net zo'n grote verassing zijn.
U hebt geen idee.
Jullie verlaten de Shuttle één voor één.
Sergeant Greer en leden van zijn team begeleiden jullie naar een detentiegebied.
Loop snel, praat met niemand, raak niets aan.
Ik begrijp het niet, u kent ons.
We zijn geen bedreiging.
En ik ben blij dat te horen...Sergeant!
Na u...meneer!
Één voor één alstublieft.
Gaat het? - Ja prima.
Ik verlies Chloe.
Ik bedoel, ze verliest zichzelf,
en...
We kunnen het niet tegenhouden.
Heb je het nieuws gehoord?
Dr. Caine en de groep die achterbleven op die Planeet,
ze zijn teruggekomen.
Hoe?
Ik mag barsten als ik het weet, maar zij weten het niet eens.
Ik denk dat we daar wel achter komen.
We hebben wel weer een Shuttle en daar moeten we blij mee zijn.
Kan ik iets voor je halen?
Je probeert het zo goed...
maar telkens als ik naar je gezicht kijk, dan kun je het niet verbergen.
Wat?
Dat je niet meer naar me kijkt, althans niet meer als degene die ik was.
Je ziet die ander.
Nee, het is gewoon jouw...
onvermogen om te liegen...
Het is een van je beste eigenschappen, maar ik weet wat je ziet.
Ik zie het ook.
Dit is nieuw vanmorgen.
We gaan dit oplossen.
Ik weet niet eens of ik wel wil dat je het doet.
Dat wil je wel.
Ik krijg nauwelijks nog black outs.
Het nieuwe deel van mij is er gewoon, op de voorgrond.
Ik ben er niet meer bang voor.
Je moet ertegen vechten. - Ik denk dat we dat gepasseerd zijn.
Dus dat is het laatste wat jullie je herinneren,
gaan slapen in de Shuttle?
En dat het koud was, eh...het was winter.
We gebruikten hem als schuilplaats.
Ik...ik weet nog, dat ik mijn ogen sloot,
en toen waren we hierheen gebracht, door een hogere macht.
De Buitenaardsen die de Planeet creëerden, bedoelt u.
Of door de voorzienigheid.
Wil je zeggen dat God dit deed?
Ben jij dat, Camile?
Het is fijn, om je stem te horen.
Natuurlijk is het onmogelijk zijn wil te kennen,
maar ik weet wel, dat ik elke avond bad voordat ik ging slapen,
opdat hij ons zou beschermen.
Dus, magie, dan.
Je moet toegeven dat onze aankomst hier, niet minder miraculeus is, Eli.
"Elke voldoende geavanceerde technologie is niet te onderscheiden van magie".
Arthur C. Clarke.
"Zet de microfoon weer aan." Winston Churchill.
Echt waar?
Gaan jullie ons hier vasthouden? - Wij hebben niets gedaan!
Probeer geduldig te zijn, jullie worden vrijgelaten
nadat jullie allemaal een lichamelijk onderzoek ondergaan hebben, een voor een.
Maar wij zijn prima in orde.
Wel, vergeef me, als ik u niet op uw woord geloof.
Hoe meer antwoorden we hebben, hoe minder voorzorgsmaatregelen we hoeven te nemen.
Houd ze in de gaten.
wat denk je?
Wel, hij schijnt compleet gerestaureerd te zijn.
Spiksplinternieuw lijkt er meer op.
Elk onderdeel, elk systeem,
elke vierkante centimeter van dit ding is in perfecte fabrieksconditie.
Hij ruikt zelfs naar een nieuwe Shuttle.
Nogmaals, hoe?
Wel, ik weet het niet, maar hij kan van onschatbare waarde zijn voor de missie.
Dus, niets om bezorgd over te zijn? Geen... tikkende tijdbommen? Vreemde transmissies?
Nee, Sir.
Tenminste nog niet, in ieder geval.
We houden het in de gaten.
Ze zijn allemaal perfect gezond.
Geen spoor van ziektes of ondervoeding,
precies, als op de dag dat we ze verlaten hebben.
Hoe groot is de kans daarop?
Acht volwassenen, die meegemaakt hebben wat zij meegemaakt hebben?
Niet een van hen herinnert zich ook maar iets van de Planeet,
of hoe ze hier gekomen zijn.
Caine gelooft dat dit Gods manier is om hen te vertellen dat ze herboren zijn.
Was dat vóór, of nadat hij ze geheugenverlies gaf?
De anderen denken dat misschien de Buitenaardsen hen ontdekt hebben
en ze teruggebracht hebben naar ons als een daad van welwillendheid.
Wel, dat is aardig. - Je gelooft het niet?
Nee, die Buitenaardsen zijn te machtig, Planeten bouwen, Shuttles vernieuwen?
Ze zouden...
Ze zouden ons kunnen pletten als mieren, als ze dat wilden.
Maak je dat bang?
Ja, maar wat mij nog banger maakt,
is het gevoel wat ik kreeg, toen ik hem in de ogen keek.
Ik dacht, dat ik dat alleen had.
Ik zou ze moeten verwelkomen met open armen, maar ik...
ik kan niet langer dan een minuut in één ruimte met iemand van hen zijn,
zonder zo snel mogelijk weer weg te willen.
Waarom?
Ik weet het niet, maar ik wil er achter komen.
Ga je gang.
Oké, ehm...
Ik weet niet hoe lang ik nog mijzelf zal zijn.
Het is nogal moeilijk te verklaren...
Dat hoef je niet, iedereen begrijpt het.
Dus ik moet dit maar gewoon doen?
Met wie moet ik beginnen?
Met een gemakkelijk iemand, ik ben al hier, begin met mij.
Jij was de meest...
Wacht, wat bedoel je met, begin met een gemakkelijk iemand?
Jij bent de moeilijkste om afscheid van te nemen, van allemaal!
Kies iemand anders.
Jullie kunnen allemaal terugkeren naar jullie oorspronkelijke verblijven.
Jullie krijgen allemaal een lijst van taken,
om jullie deel te doen als leden van de bemanning.
Dus dit komt het dichtst bij een "welkom aan boord"?
Ja, zo is het, maar op dit moment heb ik geen enkele reden
om jullie als gevangenen te behandelen.
Dank u.
Geef me geen reden.
Hoi...
Young heeft ons eindelijk vrijgelaten. - Ja, dat is goed.
Ik...ik heb dienst in de watercultuur.
W...wat is er aan de hand?
Raak me niet aan.
Waar ging dat over?
Ik zie, dat je nog geen tijd met de nieuwkomers hebt doorgebracht.
Acht wetenschaps types, geen overlevingsvaardigheden...
Ik heb een hoop mensen zien gaan, in mijn tijd,
en ik weet, dat ik er meer zal zien voordat ik hier klaar ben.
Maar ik heb nog nooit iemand terug zien komen...tot nu toe.
Oké, je zoekt het weer te ver.
Goede morgen.
We hadden het er juist over, hoe anders het voedsel smaakt hier, dan op Eden.
Zo noemden we de Planeet.
Ik hoop, dat je van de appels afgebleven bent.
Juist.
We kweken in feite steeds meer ons eigen voedsel.
Als je wilt, kan ik eh...het je laten zien.
Ongelooflijk.
Het is een begin.
Binnenkort is het een tuin.
Ik, eh...ik wilde ergens met je over praten.
Ik...ik heb een herinnering.
Gelukkig voor jou.
Een levendige herinnering, aan dat ik jou bezocht op de Planeet.
Met mijn dochter.
Je dochter?
Toen we destijds op de Planeet aankwamen, was ik zwanger, weet je nog?
Dat weet ik nog.
Het was winter, en jullie woonden in huisjes,
Jij vertelde me, dat ze verstrekt waren door
de Buitenaardsen die de Planeet hadden gecreëerd.
Ik heb je dat verteld?
En dat...
Mijn dochter veilig was... en dat je voor haar zou zorgen.
Ehm...
Ik herinner me zoiets totaal niet, Tamara.
Het spijt me.
Ik wilde dat het zo was.
Het was zó echt.
En de dag daarvoor?
Ehm, laten we zeggen in de morgen, toen je wakker werd.
Regende het, sneeuwde het?
Ik weet het niet.
Stoort het je niet, dat je, je niets herinnert behalve de meest generieke dingen,
van jouw ervaringen op die Planeet?
Alleen maar voedsel en brandhout verzamelen?
Misschien was dat alles wat we deden.
Och, kom nou, Peter.
Je móet je meer herinneren dan dat.
Jullie waren daar máánden.
Ik kan je enkele van de anderen laten zien,
maar de conversatie is min of meer hetzelfde.
Dus, jij denkt dat er met hun geheugen geknoeid is?
Ik denk dat het een neveneffect zou kunnen zijn,
van een of ander mechanisme wat ze hierheen getransporteerd heeft.
maar ik begin te denken, dat die Buitenaardsen misschien
niet wilden, dat onze mensen zich iets herinnerden.
De hele zaak komt op mij over als een verdomd wetenschappelijk experiment.
Het zijn nog steeds onze mensen.
Krijg jij niet de griezels van ze?
Zelfs geen beetje?
Wel, van veel mensen krijg ik een beetje de griezels,
dus, ik ben niet de beste persoon om het aan te vragen.
Echt waar?
Een beetje.
Ik?
Nu niet zoveel meer. - Oh, dat is goed, progressie.
Wel, ga door, ze moeten zich toch iets herinneren.
Oh, hoi, broeder.
Vrij van dienst?
Ja, lange dag.
Lange dag.
Je, eh...gaat naar Chloe?
Wat is daar verkeerd aan? - Ik hou je niet tegen.
Ga.
Goed, luister, ze is alleen daarbinnen, de hele verdomde dag.
De enige keer dat ze gezelschap krijgt, is wanneer ik haar bezoek.
Dat moet zwaar voor haar zijn.
Ik zeg alleen, dat het geen kwaad kon als de mensen haar zouden bezoeken.
Ze is alleen om een reden, of je het wilt toegeven, of niet,
het is een "freak show" daarbinnen.
Je gaat buiten je boekje, Greer.
Nee, Sir, dat doe ik niet, want het hoort bij mijn taak als Sergeant Majoor,
om er op toe te zien dat boterzachte Luitenants als jij...geen fouten maken.
Hoe noemde je me net?
Je hebt me gehoord.
Oké, Sergeant Majoor,
vertel jij me wat er zo verkeerd aan is om dat meisje troost te geven,
tijdens misschien haar wel laatste dagen.
Omdat je niet weet wanneer die dag zal zijn.
Jij weet niet hoeveel ik om haar geef.
Ik denk van wel,
en je bent niet de enige, ik bid voor haar elke avond,
maar dat meisje verandert in de vijand, en die dag gaat komen.
Vind je het goed als ik...
Zoveel van jullie bewaren afstand van ons, ik eh...apprecieer het.
Ze zijn allemaal saai.
Je mist helemaal niets.
Dus...die Planeet van jullie...
Ik hoorde dat jullie hem Eden noemden.
Dat is zo.
Ik ben er toen nooit geweest, iedereen zei, dat hij verbazingwekkend was.
Mis je hem?
Eerlijk gezegd komt mijn herinnering eraan terug in stukjes.
Hé, hij komt tenminste terug.
In flitsen, alleen momenten.
In feite kwam de vreemdste herinnering terug, toen ik hier zat.
Welke?
Ik zou me generen om het te zeggen.
Wel, nu móet ik het weten.
Ehm...naakt zwemmen, er was een meer...
Ja, nee...daar heb ik al van gehoord.
Ze deden dat ook al, voordat jullie besloten om te blijven.
Oh, dat is waar.
En toen jullie alleen waren?
Jullie moeten toch die obelisk onderzocht hebben, nietwaar?
Eh, ik weet niet, ehm... - Hij was daar al die tijd.
Eh, ik...
Oh, je, je neus bloedt.
Oh, wat gebeurt er?
We hebben hulp nodig, hier.
Iemand, haal hulp!
Ik heb u gevonden.
Ik zie, dat we uit SDL gekomen zijn, nog iets interessants "daarbuiten"?
Oh, er is altijd wat interessants, "daarbuiten".
Ik heb zojuist de navigatie gegevens van de Shuttle bekeken,
om te proberen de route te achterhalen die jullie genomen hebben naar de Destiny.
En?
Wel...het schijnt dat jullie dáár waren...
en daarna waren jullie hier.
Niets er tussenin.
Ik wilde dat ik u daarmee kon helpen,
maar ik viel in slaap dáár, en ik werd hier wakker.
Luister, ik hoorde dat u weet wat de oorspronkelijke missie van de Destiny was.
Ja, dat weten we.
Op zoek naar een boodschap op het moment van de schepping.
Oh, ik weet niet of het een boodschap is.
"Vingerafdrukken" is misschien een beter woord.
Een teken dat een intelligentie de hand gehad heeft in dit alles.
De hand van God?
Daar weet ik ook niets van, vrees ik, ik ben wetenschapper.
Ik zou zo ver gaan om het een bewijs te noemen van een intelligentie,
die bestaan heeft vóór zijn eigen potentie om te bestaan.
En u kunt uzelf er niet toe brengen om het een wonder te noemen, of wel?
Nee, in feite niet.
Ik zou meer willen horen.
Oh, waarom je druk maken?
Noem het Gods wil, dan hoef je er niet meer over na te denken.
Hij moet ons hierheen gebracht hebben om een reden.
Hij moet ons gered hebben om een reden.
Ja, gered, waarvan?
Weet je het nog, het brandende braambos dat sprak tegen Mozes.
Gabriël, was het, die sprak tegen Abraham,
en jij...
jij werd hierheen teruggebracht zonder enig bewijs van je verlosser.
Ik laat je verder gaan met je werk.
Laat me je vragen...
de Shuttle is hersteld in zijn originele conditie...
door de Buitenaardsen die jullie hierheen stuurden,
beter dan hij daarvoor was, zelfs.
Wel, dat lijkt mij meer het werk van God dan van Buitenaardsen.
Wel, als deze Shuttle zó perfect hersteld is, waarom zijn jullie dat allemaal dan niet?
Ik bedoel, Norris is niet geboren met astigmatisme, of wel?
Meneer Chan heeft ooit een hoofd met een volle haardos gehad.
Allemaal hebben jullie enorme gaten in je geheugen...
Waar wil je naartoe?
Wel, óf hij is zijn kracht kwijt, óf God heeft hier niets mee te maken.
Rush, dit is Young, is Caine bij jou?
Ja, zeg het maar.
Zeg hem dat hij naar de ziekenboeg moet komen, Val is dood.
Het was een ernstig hoofdtrauma, alsof ze geslagen is met een voorhamer.
Er was niemand die iets kon doen.
Wat is er gebeurd? - Niets.
Ze greep naar haar hoofd, en haar neus begon te bloeden.
Weet u het zeker?
Ze was gewoon met Eli aan het praten in de observatieruimte.
Er waren getuigen.
Ze was al dood, toen we aankwamen.
En toch zijn er aanwijzingen van een schedelfractuur, bloedingen hersenzwelling...
Ik begrijp het niet. - Wij ook niet.
Iets veroorzaakte dit.
Een verwonding, veroorzaakt met een botte kracht, ontstaat niet spontaan.
Iets wat er gebeurd is op de Planeet?
Ik weet het niet, ik wilde dat ik het wist, dat zweer ik.
Luister, misschien lijkt dit kansloos,
maar...ik wil jou, en de anderen uit de Shuttle onder hypnose brengen.
Kijken of ik herinneringen kan stimuleren uit jullie onderbewustzijn.
Heeft de IOA je dat geleerd? - Ja, dat klopt.
Nog iets anders waarvan ik zou moeten weten?
Dat ik nogal overgekwalificeerd was voor personeelsmanagement?
Laten we het doen.
Ik wil de anderen het eerst van Val vertellen.
Eh, ja, natuurlijk.
Ondertussen bekijk ik het met een autopsie, misschien heb ik iets over het hoofd gezien.
Ik denk niet dat je iets over het hoofd gezien hebt.
Ik denk ook van niet, maar ik weet ook niet, wat ik nog meer kan doen.
Hé, luister, je doet het prima.
Ik vind eigenlijk van niet.
Kom binnen.
Hoe gaat het?
Nog steeds mezelf...merendeels, tenminste.
Goed om te weten.
Zodra ik...volledig veranderd ben, ziet de Kolonel me als een bedreiging,
Nietwaar?
Dat denk ik.
Wat zal hij doen? - De bedreiging verwijderen.
Hoe dan ook.
Zul jij het zijn?
Ja, mevrouw...ik denk van wel.
Het spijt me. - Niet doen.
Ik zou het niemand anders kunnen laten doen.
Kwam je me dat vertellen?
Ik kwam je om vergiffenis vragen, voor als dat moment ook echt komt.
Natuurlijk.
Als ik het je alsjeblieft kan horen zeggen?
Ik vergeef je, Ronald.
Dank je.
Dat is belangrijk.
Zorg voor Matt.
Je hoeft me niet eens te vragen dat te zeggen.
Ik heb al een keer geprobeerd hem te weerhouden je te bezoeken,
maar je weet, hoe koppig hij is.
Ik kan hem vertellen, dat hij weg moet blijven.
Dat is misschien een goed idee.
Ik bedoel voor hem.
Zie ik je weer?
Het zou beter voor me zijn, als ik nu afscheid nam.
Het spijt me...
Maar ik kan dat niet doen.
Tot ziens.
Tot ziens, juffrouw Armstrong.
Ik hou van je...Matt, weet dat.
Ik wenste dat ik met je tegen al mijn vrienden had kunnen opscheppen,
en je "verdomme" kon horen zeggen waar mijn moeder bij was.
Ik wenste dat we samen oud hadden kunnen worden,
en een gezin hadden gehad,
maar ik ben dankbaar voor wat we hadden.
Zorg alsjeblieft voor iedereen.
Je bent veel belangrijker om alles hier bij elkaar te houden, dan je weet.
Zorg voor Eli, want hij zal voor je zorgen op zijn eigen manier.
En vergeef Ronald.
Hij deed, wat hij moest doen, en als het toch iemand moest zijn,
dan ben ik blij, dat hij het was.
Ik hou van je.
Relax, adem diep, langzaam.
Je bent op de Planeet, nu, Eden.
Wat voel je?
De lucht is koud, ik kan mijn adem zien.
Het is morgen. - Ja, de Zon is opgekomen.
Vertel me wat je ziet.
Het meer buiten het kamp, het is prachtig.
Val is hier.
Wat zegt Val?
Ze glimlacht alleen maar.
We hebben samen de nacht doorgebracht onder de Sterren.
De anderen weten het niet.
Het is ons geheim.
Waar zijn de anderen nu?
Ze werken.
We werken altijd.
Het is gewoon te laat in het seizoen, het is tijdverspilling.
Wel, we moeten het proberen. - En dat zullen we, oké?
We proberen het opnieuw in de lente, nu moeten we verzamelen wat we kunnen.
We hebben het grootste deel van dit gebied kaal geplukt.
Laten we dan tenminste wat brandhout verzamelen....goed?
We kunnen onmogelijk weten hoe lang deze winter zal duren.
Het wordt gewoon elke nacht kouder.
Hij is bang.
Wie is bang?
De winter komt.
Goed...
Het is een andere dag.
De namiddag.
Waar ben je nu?
In het bos.
Ik hak bomen om voor brandhout.
Met Caine?
Peter, wat gebeurt er?
Ze stierf op de Planeet.
Weet je dat zeker?
Ik herinner het me nu.
Het was voordat de winter kwam, ik kapte een boom.
Ik zag haar niet komen, ze kon niet wegkomen.
Ik zag haar sterven! Maanden geleden! Hoe is dat....
Dit is Wray! Ik heb een medische noodtoestand!
Laat ons door!
Deze keer komen de symptomen overeen met uitdroging en onderkoeling.
Je zei, dat de hypnose werkte, hij begon het zich te herinneren.
Ja, het laatste wat hij zich herinnerde, was dat Val stierf op de Planeet.
Wel, gezien de toestand van zijn lichaam,
zou ik zeggen, dat Peter ook stierf op de Planeet...door extreme blootstelling.
Maar hij zei dat Val maanden geleden stierf, vóór de winter.
Maanden geleden?
Wat als ze opnieuw sterven? In volgorde?
Luitenant Scott,
ik wil dat je Dr. Caine lokaliseert en de andere leden van de Shuttle,
en ze naar de ziekenboeg brengt...nu!
Rachel, open de deur alsjeblieft.
Alsjeblieft... help me.
We gaan je helpen
Misschien moet je haar niet aanraken.
Ik wil niet sterven.
We brengen je naar de ziekenboeg.
Zo was ze, toen we haar vonden.
Leg haar daar neer.
Kleren uit en ga je ontsmetten, dit kan van alles zijn.
Ik zei het hem.
Ga!
Alsjeblieft...help me.
Ik wil weten, wat er verdomme aan de hand is.
Ik zweer, dat ik het niet weet.
Jij gaat bij Wray zitten, totdat je het weet, of ik zweer bij God...
Wij zijn leden van je bemanning.
Nee, jullie zijn voormalige leden, jullie hebben gekozen weg te gaan.
En als dat wat er met jullie gebeurt overslaat naar ons,
dan zet ik jullie af op de eerstvolgende Planeet!
Sir, het is niet zijn schuld.
Dit zou allemaal niet gebeuren, als Caine die mensen niet overgehaald had,
om op die Planeet te blijven. - Ik wilde ook blijven.
En dat zou er ook met jou gebeurd zijn.
Camile, dit is Young, Dr. Caine is je volgende vrijwilliger.
Ga, nu!
Ik vond, dat je moest weten, wat er gebeurt met die mensen van de Shuttle...
Ga weg, Matt.
Wat? - Ik zei ga weg.
Nu.
Dan kom ik later wel terug...goed?
Goed allemaal wij weten dat we vechten tegen onderkoeling, hier,
dus laten we hun kern- temperatuur op peil houden.
Wat zie je?
Er valt sneeuw...
De Shuttle is onze enige schuilplaats, nu.
Het is zó koud.
We hebben al dagen geleden de energie verloren.
Er is iets vitaals kapot en niemand van ons weet hoe je het kunt repareren.
Hij is luchtdicht, dus we moeten de deur op een kier laten staan, anders stikken we.
We hebben nog steeds wat voedsel,
en Peter heeft wat kaarsen gemaakt, om ons warm te houden.
Ze geven genoeg licht om te lezen, en gezamenlijk ons avondmaal te eten.
En Peter is nog steeds bij jullie?
In zijn hart heeft hij ons al verlaten.
Ik probeer hem te vertellen...
Het komt goed, Peter.
Nee, het komt niet goed, er komt niets meer goed.
Maar `s-morgens is hij dood.
Oké ehm...
Het is de laatste nacht.
De nacht voordat jullie wakker werden in de Shuttle, en de Destiny er was.
Ja, ik herinner het me.
Vertel me wat je ziet.
Het is erg donker.
Er is geen pijn, alleen...alleen de kou.
Wie zijn er nog meer bij je?
Wat?
Ze zijn allemaal dood, bevroren.
Ik ben alleen.
Wat ben je aan het doen?
Ik kan nergens meer heen.
Ik kan niets anders meer doen dan bidden.
Het volgende wat ik mij herinner, is dat ik wakker word
in de Shuttle en de Destiny uit het raam zie.
Is dat alles?
Ik wilde dat ik meer antwoorden voor u had.
Ik ook.
Maar u hoeft me niet af te zetten op de eerstvolgende Planeet, Kolonel.
Ik verwacht dat ik dood ben voordat jullie uit SDL komen.
Dat weet je niet.
Ja, dat weet ik wel.
Want ik nu herinner me iets, dat niemand zich zou moeten herinneren.
Ik ben allang dood.
Heb je dit in de Shuttle laten liggen?
Nee, waarom?
Wel, iemand deed het.
Ze stierven allemaal in hun slaap.
Met symptomen van ernstige blootstelling?
Maar ik denk dat wat die Buitenaardsen hebben gedaan, om jullie terug te brengen,
alleen maar tijdelijk was.
Jullie gaan allemaal terug naar de toestand
waarin ze jullie waarschijnlijk gevonden hebben.
Het spijt me.
Ik heb alles gedaan, wat ik kon bedenken.
Het is niet jouw schuld.
Hoeveel tijd heb ik nog?
Niet veel.
Mag ik nog een laatste keer de sterren zien?
Ja, natuurlijk, ga uw gang.
Ik zou heel graag niet alleen zijn.
Ik was vergeten hoe mooi dit uitzicht was.
Misschien gaven ze jullie de kans om het nog een keer te zien,
of...vaarwel te zeggen tegen ons allemaal.
Dit ben ik niet, tenminste niet de man die ik was.
Dat is wat Dr. Rush mij probeerde te vertellen op zijn manier.
Ik geloofde hem alleen niet.
Dit lichaam is niets anders dan een schaduw,
niet herboren, maar gereanimeerd, en niet door God.
maar door wezens die iemands lichaam kunnen "herbouwen", maar niet zijn ziel.
Misschien is dat het wat jij en Kolonel Young aanvoelden.
Ik voel mij nu niet zo.
Dat is lief van je om te zeggen.
Maar ook al heb ik zijn gedachten en enkele van zijn herinneringen,
Ik ben niet de Robert Caine, die God geschapen heeft.
Na dit alles, geloof je nog steeds?
Dat is geloof, T.J.
Ik geloof, dat mijn ziel al verder gegaan is,
en naar beneden kijkt, zich verbazend over hoe lief jij bent om een schaduw te troosten.
Je moet geloven met heel je hart, dat jouw dochter in een betere plaats is.
De grootste gift die je haar kunt geven...
en aan ons allemaal, is, je leven te leven,
de missie van de Destiny te volbrengen, en vertrouwen te hebben... in elkaar.
Als er iemand luistert...
Help ons...help ons.
Alstublieft...
Ik wil niet sterven.
Help...
Vertaling en ondertiteling: "TheThom". Exclusief gedownload van Bierdopje.com